വായൂ ഭഗവാനെ ഭയന്ന് കാനന ക്ഷേത്രം കാലവർഷം വരുന്നു. ഇന്ദ്ര ഭഗവാനെയും സൂര്യഭഗവാനേയും നമ്മൾ മെരുക്കിക്കഴിഞ്ഞു.ഇനി വായൂ ഭഗവാനാണ്. കഴിഞ്ഞ തവണ എൻ്റെ കണിക്കൊന്ന മുത്തശ്ശിയും ഇലഞ്ഞിമരവും ഭഗവാൻ്റെ കോപത്തിൽ കടപുഴകിയതാണ്.പി ടർന്നു വീഴുംമ്പഴും അതിൻ്റെ തളിരിലകൾ ജീവനു വേണ്ടി കേഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഇന്ന് കാനനക്ഷേത്രം മുഴുവൻ വളർന്നു പടർന്നു പന്തലിച്ച് വീടിനു ചുറ്റും ഒരു ചെറു വനമായി രൂപപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞു. അവയെ രക്ഷിക്കണം.ഉൻമൂലനം തടയാൻ ഒരു ശസ്ത്രക്രിയ അനിവാര്യമാണ്. രണ്ടു ദിവസമായി വൃക്ഷങ്ങളുടെ ശിഖരങ്ങൾ വെട്ടി കാററിനെ പ്രതിരോധിക്കാനുള്ള തന്ത്രം ഒരുക്കി. ഒരോ ശിഖരവും നിലംപതിക്കമ്പഴും എൻ്റെ ഉള്ളം പടച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അവസാനം ഞാൻ ആറ്റു നോറ്റു വളർത്തിയ ആരിവേപ്പിൻ്റെയും ശിഖരങ്ങളും ഭൂമിദേവിയെ ചുംബിച്ചു.വീടിനു ചുറ്റും അവൻ്റെ ഇലകൾ കൂട്ടി ചിത ഒരുക്കി കത്തിച്ചു. അവൻ അപ്പഴും അവൻ്റെ ഔഷധഗുണമുള്ള പുക വമിപ്പിച്ച് കാനന ക്ഷേത്രവും നാലുകെട്ടും പരിസരവും അണുവിമുക്തമാക്കി. പടിഞ്ഞാറുവശത്ത് പടർന്നു പന്തലിച്ച ആ ആരിവേപ്പിൻ്റെ ഇലയിൽത്തട്ടി വരാറുള്ളവായ്യുപോലും നമ്മുടെ ആരോഗ്യത്തെ പരിപാലിച്ചു പോന്നതായിരുന്നു