ചന്ത്രക്കാരൻ്റെ ദു:ഖം [ കീശക്കഥകൾ - 191 ] തൊടിയിലെ ചന്ത്രക്കാരന് പ്രായം എത്ര ആയന്നു് ആർക്കും അറിയില്ല. എൻ്റെ ചെറുപ്പകാലത്തും അവ നി തുപൊലെയുണ്ട്: പടർന്നു പന്തലിച്ച് നിൽക്കുന്ന ആ മാവിൻ്റെ മുകളിൽ കയറാൻ അന്ന് ഉലഹന്നാൻ മാപ്പിള മാത്രമേയുള്ളു. ഉലഹന്ന നോട് അന്ന് ഞങ്ങൾകുട്ടികൾക്ക് ഒരു വീരാരാധനയാണ്. ചുള്ളിക്കമ്പുവരെ ക്കയറി മാങ്ങാ താഴെ വീഴാതെ കൊട്ടയിലാക്കി കയറിൽ തൂക്കി ഇറക്കിത്തരും.ഒന്നിരാടൻ വർഷമേ അവൻ കായ്ക്കു .മാം പൂ നിറഞ്ഞു കഴിയുമ്പഴേ ചുവട്ടിൽ തീ കൂട്ടിപ്പുകയ്ക്കും. മാoമ്പൂ പൊഴിയാതിരിക്കാനാണത്. ആ മാവിൻ്റെ ചുവട്ടിൽ അങ്ങിനെ ഇരിക്കുമ്പോൾ ചിന്തകൾ ഒരു എഴുപത് വർഷം പുറകോട്ടു പോയി.മാമ്പഴക്കാലമായാൽ ഇതിൻ്റെ ചുവട്ടിൽ കുട്ടികളുടെ ബഹളമാണ്. കാററത്ത് മാമ്പഴം വീഴുമ്പഴേ ഓടിച്ചെന്നെടുക്കും. മാവിൻ്റെ ചുവട്ടിൽ കല്ലുകൾ കൂട്ടി വച്ച് ഒരോ കൂട്ടുണ്ടാക്കിയിരിക്കും. പറുക്കുന്ന മാമ്പഴം അവരവരുടെ കൂടുകളിൽ സംഭരിക്കും;നല്ല മത്സരമാണ്. ചിലപ്പോൾ കയ്യാംകളി വരെ ഉണ്ടാകും. എന്നാലും അവസാനം അവനവൻ പറുക്കിയ മാമ്പഴം കൂടയിലാക്കി സന്തോഷത്തോടെ പിരിയും.അന്ന് ഏറ്റവും നല്ല കൂട്ട് അണ്ണാറക്കണ്ണനാണ്. അവർ മാവിൻ്റെ ചില്ലയിൽക്കയറിയാൽ മാമ്പഴം ഞെട്ടറ്റ് താഴെ വീഴും. കൂടെ അവൻ പകുതി കടിച്ചതും ഉണ്ടാകും. "അണ്ണാറക്കണ്ണാ തൊണ്ണൂറു മൂക്കാ ..മാമ്പഴത്തിനായി കുട്ടികൾ അവനൊട് കെഞ്ചും. അവൻ ചെറിയ ചില്ല കളിൽ ചാടി നടന്നു മാമ്പഴം വീഴ്ത്തും. അതിനിടെ നല്ല മാമ്പഴം തിരഞ്ഞെടുത്തു ഞ ട്ട് കടിച്ചു തുപ്പി ഈമ്പിക്കുടിക്കും. അതിൻ്റെ സ്വാദ് ഒന്നു വേറെയാണ്.കയിൽപ്പറ്റിയ മാമ്പഴച്ചാറ് ട്രൗസറിൻ്റെ പുറകിൽ തേയ്ക്കും 'കഴിച്ചിട്ട് മാങ്ങാണ്ടി തൊടിയിലേക്ക് വലിച്ചെറിയും. അവിടെ കിടന്ന് മുളച്ച്അത് ചന്ത്രക്കാരന് അനന്തരാവകാശികളാകണം. അതിൻ്റെ ചന തെറിച്ച് മുഖം പൊള്ളും. അതൊക്കെ ഒരാം കാലം! ഇന്ന് പേരക്കുട്ടികൾ നാട്ടിൽ വന്നിട്ടുണ്ട്. അവർക്ക് മാവിൻ ചുവട്ടിൽ പോകാനോ മാമ്പഴം പറുക്കാനോ താത്പര്യമില്ല." ഇത്രഡർട്ടി ആയി മാമ്പഴം എങ്ങിനെയാ കഴിക്കുന്നെ. നന്നായി ക്കഴുകി തൊലി ചെത്തി പൂളിപ്ലെയിറ്റിൽ വച്ച് കൊടുത്താൽ അവൻ സ്പൂൺ അല്ലങ്കിൽ ഫോർക്ക് ഉപയോഗിച്ചു കഴിയ്ക്കും എന്നാലും അവന് ശുദ്ധമായ ഈ നാടൻ മാമ്പഴത്തിൻ്റെ സ്വാദ് പിടിയ്ക്കില്ല. അതിന് പ്രായോറി ൻ്റെ സ്വാദില്ലത്രേ - ഇന്ന് കുട്ടികളുടെ ആരവമില്ലാത്തതു കൊണ്ട് ചന്ത്രക്കാരനും ദു:ഖിതനാണ്. നമ്മൾ രണ്ടു പേരും തുല്യ ദു:ഖിതർ ആ മര മുത്തശ്ശൻ എന്നോട് മന്ത്രിച്ചു